گل مریم

خصوصیات گیاهشناسی گل مریم

گلهای آن تریمر هستند و پوشش گل لوله ای است که از بخش بالایی باز می شوند.
گل های مریم به صورت جفت جفت هستند و طول سنبله به ۹۰ سانتی مترمی رسد. در هر سنبله ۳۰ گل مریم وجود دارد و طول گل آذین ۱۴ تا ۳۸ سانتی متر است.

تعداد پرچمها ۶ عدد است بساکها از بخش میانی به هم پیوسته اند و تخمدان حفره ای است. گرده افشانی آن توسط حشرات صورت میگیرد. 

برگها در قائده گل هستند که طول آنها ۶۰ سانتی متر است و پهنا ی آ نها 1 تا ۲ سانتی متر است. تعداد کروموزمها برابر ۳۰ می باشد. 

شرایط محیط رشد گل مریم

کاشت گل مریم به صورت کرتی یا ردیفی است. فاصله کشت ۲۰ در ۳۰ می باشد وعمق کاشت 3 تا ۱۰ سانتی متر می باشد. 

گلدان را باید در محلی آفتابگیر قرار دهیم. مانند دیگر گیاهان گلدان گل مریم نیز باید دارای زهکشی مناسب باشد.
خاک: خاک مورد نیاز آن سبک، شنی و با حاصلخیزی مناسب می باشد. خاک باید ظرفیت نگهداری آب را به خوبی داشته باشد. pH آن باید برابر ۵.۶ تا ۷ باشد. مواد غذایی مورد نیاز به صورت سرک یا متناوب. NPK 100 کیلو گرم کود ازت در هکتار. 

برای تولید پیاز گل مریم غده ای باید در آفتاب کامل با درجه حرارت ۲۰ تا ۳۰ درجه کاشته شود مریم غدهای به فتو پریود غیر حساس است اما در روز های بلند(۱۶ ساعت) رشد رویشی تحریک وگلها ۱۰روز زودتر ظاهر می شوند 

دمای مورد نیاز گل مریم: طی فصل رشد رطوبت باید حفظ شود. مقدار آب مورد نیاز و دوره آبیاری بر اساس نوع خاک محاسبه می شود به طور کلی بین 400 تا ۷۰۰ متر مکعب در سال برای یک هکتار مورد نیاز است. درجه حرارت انبار بر تعداد پیازهای برداشت شده وکیفیت گل سنبله اثر دارد. نگهداری پیازها در د مای حداقل ۱۸درجه به مد ت ۴ تا ۶ هفته عملکرد گلها را بهبود می دهد اما نگهداری بیشتر باعث کاهش عملکرد می شود. 

برای بیشترین رشد ریشه، درجه حرارت خاک باید ۲۰ درجه وبرای حداکثر تولید پیاز درجه حرارت هوا باید بین ۲۰ تا ۳۰ درجه باشد. 
رطوبت:  خیس کردن پیازها در یک محلول رقیق اسید جیبرلیک گلدهی را ۱۵روز جلو می اندازدوهمچنین بر ارتفاع گیاه وتعداد گل در سنبله اثر مثبت دارد اثرجنبی دیگر جیبرلین افزایش دوره گلدهی می باشد. 

تیوره پیش رسی را به میزان کمی تحریک می کند ولی طول وتعداد گل را کاهش می دهد. سایتوکینین باعث افزایش تعداد گلچه در سنبله می شود.

گلها در خنکترین ساعات روز باید برداشت شوند سنبله ها پس از برداشت باید در آب سرد وتمیز قرار داده شوند ماکزیمم دوره نگهداری برای شاخه صادراتی ۱۰ تا ۱۴ روز است 

پس از برداشت پیازها وپیازچه ها در اندازههای مختلف جدا ودرجه بندی می شوند شرایط انبار برای جلوگیری از شیوع بیماریها باید خشک باشد وتهویه خوبی داشته باشد.

برداشت گل مریم،درجه بندی وبسته بندی برای صادرات در کشورها متفاوت است بازار عمده برای صادرات ژاپن است. گلها زمانی برداشت می شوند که پایینترین جفت گل باز شده باشند

آفات و درمان گل مریم

 نماتدهای آفلند کوئیده و ملویدوجین باعث لعابی شدن ریشه ها می شوند که برای کنترل از الدیکارب استفاده می کنند.
پوسیدگی ساقه که عامل آن قارچی است که برای کنترل آن از ضدعفونی خاک با PCNB در مرحله گلدهی گل مریم استفاده می شود.

کنه ها از آفات اصلی هستند که در تراکم های بالا اتفاق می افتند.
کرمها وتریپسها از حشرات عمده هستند که به عنوان آفت برایمریم هستند. 
برای از بین بردن علف های هرز از سیمازین به میزان ۳ کیلو در هکتار استفاده می شود وهمچنین محلول پاشی آترازین به میزان ۳ کیلو در هکتار استفاده می شود.

تکثیر گل مریم

از نظر تولید تجاری ۳ سیستم تکثیری وجود دارد: ۱-استفاده از پاجوش ۲-استفاده از بذر ۳-سیستم آزمایشگاهی 
همچنین برای تکثیر گل مریم از طریق تقسیم پیاز، ابتدا پیاز را در گلدان می کاریم و گلدان را تا اواسط اسفند آبیاری نمی کنیم بعد از آن هفته ای یکبار به گلدان آب می دهیم . 

استاندارد برای بازار صادراتی مشابه است. یکی از استانداردهای صادرات ، خالص بودن رنگ سفید گلها است . استاندارد درجه بندی برای بازار ژاپنی ها ساقه های عاری از بیماری ،راست وکشیده با ارتفاع حدود ۷۰ سانتی متر و سنبله ای با حداقل ۱۰ جفت گلچه سفید خالص است.