درخت ارغوان

دانستنی های علمی درباره درخت ارغوان(JUDAS TREE):
درخت ارغوان(JUDAS TREE) در یونانی به آن sixia می گویند. ارغوان درختی است از خانواده نیام داران (Fabaceae) و ازمشخصات بارز آن این است که این درخت در اول بهار می روید و دارای گل های صورتی رنگ و نیام یا غلاف که از مشخصه این تیره است، می باشد. گل های درخت ارغوان زودتر از برگ های آن نمایان می شوند و دارای شاخه های متقابل می باشد.
ارتفاع گیاه گاهی به ۱۲ متر نیز می رسد، اما بیشتر به صورت درختچه است. ارغوان گیاه بومی سرزمین های جنوبی اروپا و غربی آسیاست و در ایران در شاهرود، کرمان، مازندران، گیلان، همدان، لرستان و فارس به صورت خودرو می روید. این درخت را به عنوان گیاه زینتی می کارند. در شهرهای شمالی استان خوزستان مانند دزفول، شوشتر، مسجد سلیمان و هفت تپه نیز این گیاه به وفور یافت می شود اما زمان گلدهی درخت ارغوان اواسط زمستان است.

خصوصیات گیاهشناسی درخت ارغوان:
گیاه ارغوان درختی کوچک یا درختچه ای خزاندار است که تا حدود ۱۲ متر ارتفاع نیز می تواند رشد کند.
برگ های ارغوان به شکل قلب، بدون کرک و دارای کناره های صاف است.
گل های این درخت در اوایل بهار، در گروه های ۳ تا ۶ تایی، روی شاخه ها و حتی روی ساقه اصلی، پیش از رشد برگ ها پدید می آیند و چون تعدادشان بسیار زیاد است، منظره زیبایی به درخت می دهد. این گل ها دارای پنج گلبرگ جدا از هم و کاسبرگ هایی پیوسته می باشد. مزه گل ارغوان ترش و نسبتاً مطبوع است. از این رو در بعضی از کشورها گل ارغوان را همراه سالاد می خورند یا در بعضی از غذاها مورد استفاده قرار می دهند.
میوه ها در غلاف هایی که به صورت عمودی روی درخت قرار می گیرند، تشکیل می شوند.

شرایط محیط رشد درخت ارغوان:
ارغوان، مناسب باغچه های بزرگ یا حاشیه کنار پیاده روهاست. این درخت به نور فروان آفتاب احتیاج دارد. از کاشت آن در محل های کم نور خودداری کنید.
از سویی دیگر به سرما حساس است و مناسب مناطق سردسیر نیست. در عوض در حاشیه کویر به آسانی می روید. در خاک های گچی یا آهکی بخوبی عمل می آید. به خشکی خاک نیز مقاوم است.
راز سلامتی درخت ارغوان در قابل نفوذ بودن خاک است، هر قدر خاک زهکش بهتری داشته باشد ارغوان سالم تر می ماند.
این نکته نیز قابل یادآوری است که اگر در کنار دیوار کشت شود ممکن است ریشه های عمیقش به استحکام دیوارها آسیب برساند.
این درخت هر جا که آب کم و خاک نامطلوب است نیز سبز شده و محیط زیست را حیات می بخشد.

نحوه تکثیر درخت ارغوان:
آسان ترین روش ازدیاد ارغوان، کاشت بذر است. بذرها را جهت اجتناب از سرمای بهاره و تگرگ معمولاً در اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت در عمق یک سانتی متری با پوششی از ماسه می توان کاشت.
تعداد ۲۸ عدد بذر در یک گرم وجود دارد که قوه نامیه آن ۵۰ تا ۶۰ درصد است. استراتیفه (چینه سرمایی) نمودن بذرها برای مدت ۳ ماه در ۲ تا ۴ درجه سانتیگراد در جوانه زنی بهتر بذر مؤثر می باشد.
در مهر ماه به وسیله خوابانیدن شاخه های قوی و جدا کردن آن یک سال بعد می توان آن را تکثیر نمود. در اوایل پاییز شاخه ‏های بلند ارغوان را در داخل خاک مرطوب قرار می‏دهیم. در محل تماس با خاک ریشه می‏زند، وقتی ریشه‏ ها ظاهر شدند شاخه را از پایه مادری جدا می‏کنیم.
پیوند آن روی ریشه در زمستان در گلخانه بر روی گونه C.siliquastrum و در آخر تابستان روی نهالچه های C.canadensis عملی است ولی معمولاً تکثیر از طریق بذر راحت تر است.