کد: ۶۷۲
گل آرانتیس (WINTER ACONITE) گیاهی بهاره میباشد، دارای گلهای زرد و بسیار زیبا و برای مربندی و کاشت در باغ سنگی مناسب است.
دانستنی های علمی گل آرانتیس
گیاه آرانتیسآرانتیس (Eranthis hyemalis) یک گونه گلدار در خانواده Ranunculaceae (آلالگان) میباشد که بومی مناطق جنگلی اروپا از جنوب فرانسه تا بلغارستان میباشد. آرانتیس گیاهی بی دوام و بهاره میباشد که دارای گلهای زرد و بسیار زیبا است و برای مربندی، سبد گل و کاشت در باغ سنگی مناسب است. این گیاه در ترکیه، کردستان، ایران و افغانستان نیز میروید. گیاه آرانتیس جایزه انجمن باغبانی انگلستان را از آن خود کرده است.
خصوصیات گیاهشناسی گل آرانتیس
آرانتیس گیاهی برگریز بوده که بین ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر رشد میکند و گستردگی آن در حدود ۱۰ سانتیمتر است، سرعت رشدی متوسط دارد و بین ۲ تا ۵ سال زمان نیاز است تا به رشد نهایی خود برسد. آرانتیس دارای ریشه غده ای است و برگهای آن به رنگ سبز براق میباشد.
گلهای آرانتیس، زرد، کوچک و فنجانی شکل میباشند. عرض گلها حدود ۲ تا ۳ سانتیمتر است. گلهای زینتی آرانتیس در اواخر زمستان و اوایل بهار ظاهر میشوند و هر گل با ۳ براکت برگ مانند احاطه میشود و دارای ۶ کاسبرگ میباشد. گلهای آرانتیس دارای تعداد زیادی پرچم میباشند و برای زنبورهای عسل بسیار جذاب هستند. میوه به صورت فولیکولی است که شامل چند دانه میباشد.
شرایط محیط رشد و نگهداری گل آرانتیس
خاک: خاک شنی، ماسه ای، لومی، غنی از هوموس و خوب زهکشی شده. آرانتیس در خاک قلیایی – اسیدی و خنثی رشد میکند، ولی در خاک قلیایی رشد بهتری خواهد داشت.
نور: آفتابی – نیمسایه.(آرانتیس نیمسایه را بیشتر ترجیح میدهد.)
آبیاری: به طور متوسط صورت گیرد.(از آبیاری بیش از اندازه جلوگیری شود.)
دما: دمای ۸ درجه مناسب است به طور کلی دمای بین -۶ تا ۹ درجه برای این گیاه مناسب است. آرانتیس در برابر سرما مقاوم است و تا دمای -۱۵ درجه نیز از بین نخواهد رفت.
کود دهی: یک بار در سال صورت گیرد.
آفات و بیماریها گل آرانتیس
بیماری خاصی این گیاه را تهدید نمیکند فقط مراقب بیماری لکه برگی باشید.
ترکیبات شیمیایی گل آرانتیس
هشدار: تمام قسمتهای گیاه سمی میباشد و در صورت بلع باعث ناراحتی معده خواهد شد. گزارشی مبنی بر مسمومیت فرد در صورت بلع این گیاه تا کنون مشاهده نشده است.
تکثیر آفات و بیماریها گل آرانتیس
۱- کاشت بذر: بذر های رسیده گیاه را در تابستان بکارید. ۲- تقسیم غده های بزرگ: از اوایل تا اواخر پاییز اقدام کنید. پیازها را در عمق ۵ سانتیمتری خاک در فضایی باز و به فاصله ۸ تا ۱۰ سانتیمتری از یکدیگر بکارید.