کد: ۶۰۴
گل انگشتانه (COMMON FOXGLOVE) حاوی گلهایی زنگوله ای ارغوانی سفید و یا گلی رنگ و حتی زردرنگ می باشد.
دانستنی های علمی گل انگشتانه
گل انگشتانه (COMMON FOXGLOVE) یک گیاه گلدار دو ساله از جنس Digitalis در خانواده Plantaginaceae، بومی بسیاری از کشورهای اروپایی به خصوص در غرب، جنوب و مرکز این قاره است. تولید کننده های عمده گل انگشتانه در دنیا کشورهای آلمان، لهستان، هلند، مجارستان، انگلستان، روسیه و هند می باشد.
خصوصیات گیاهشناسی گل انگشتانه
گل انگشتانه دارای برگ های شیار دار مرتب و ساده با ۱۰-۳۵ سانتی متر طول و ۵-۱۲ سانتی متر عرض به رنگ خاکستری مایل به سفید است که با پرز های زهاری و غده ای پوشانده شده است.
غالباً در سال اول برگهای کرکدار طوقه ای داشته و در سال دوم از وسط آنها ساقه ای گلدار که به شکل خوشه ی آویخته و حاوی گلهایی زنگوله ای ارغوانی سفید و یا گلی رنگ و حتی زردرنگ می باشد.
ارتفاع اقسام وحشی آن به بلندی ۱ تا ۱.۵ متر می رسد. میوه گیاه Digitalis Purpurea از نوع کپسول است.
شرایط محیط رشد و نگهداری گل انگشتانه
گل انگشتانه نیازمند آفتاب کامل با سایه کم، خاک ارگانیک و کمی اسیدی با زهکشی خوب و کمی مرطوب میباشد و درجه حرارت محیط رشد آن در محدوده ۵ تا ۱۵ درجه سانتیگراد مناسب است.
گل انگشتانه گیاهی رطوبت پسند با نیاز آبی بالا است که نور کافی سبب افزایش مواد موثره در برگ هایش می گردد.
مواد و عناصر غذایی مناسب نقش عمده ای در افزایش عملکرد برگ دارد. تحقیقات نشان می دهد کودهای حیوانی کاملا پوسیده سبب افزایش عملکرد برگ و ماده موثره ی آن می شود. محققان معتقدند افزودن ۵۰ کیلوگرم در هکتار ازت در سال اول رویش (یک و نیم تا دوماه بعداز سبز شدن بذر) و ۱۰۰ کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر اوایل بهار سال دوم رویش نقش عمده ای در افزایش عملکرد دارد. آنها همچنین اظهار می دارند که کاربرد بیش از اندازه ی فسفر اگر چه ممکن است سبب افزایش سطح برگها شود ولی از میزان ماده موثره ی آن می کاهد.
خواص درمانی و کاربرد گل انگشتانه
برگ های گل انگشتانه در کارخانه های داروسازی برای تولید داروهای تقویت کننده و تنظیم کننده ی ضربان قلب و درمان نارسایی های قلبی کاربرد گسترده ای دارند. دارویی با نام دیجیتال (دیجیتالین) در داروخانه های کشور موجود است که از این گیاه حاصل شده است. همچنین برگ ها سبب افزایش فشار خون می شوند و دارای خاصیت مدری هستند. برگهای گل انگشتانه حاوی گلیکوزیدهای مهمی چون: دیژیتال و دیژیوتوکسین می باشد.
تکثیر گل انگشتانه
تکثیر گل انگشتانه توسط بذر صورت می گیرد. هرچند در شرایط مطلوب، خود به صورت آزادانه قابلیت تکثیر دارند. رشد اولیه این گل زینتی در سال اول بسیار کند و بطئی است، بنابراین مبارزه با علف های هرز در این زمان ضروری می باشد.
برگ های گل انگشتانه مورد برداشت قرار می گیرند که میزان برداشت برگ ها در سال اول کمتر می باشد تا گیاه در سال بعد قادر به ادامه زندگی باشد.
ترکیبات شیمیایی گل انگشتانه
مصرف برگ های گل انگشتانه بدون نظارت پزشک ممنوع می باشد.
این گیاه سمی است و در صورت استعمال بدون مورد و زیاد از اندازه یا مصرف اشتباهی آن اثرات مسمومیت باین ترتیب معلوم میشود، درد شدید معده و ستون فقرات ـ استفراغ زیاد ـ سر درد ـ طپش شدید و بعد ضعیف شدن و غیرمنظم کارکردن قلب که وهله آخر آن مرگ است. بنابراین بمحض مشاهده این حالات فورأ به پزشک و یا مراکز درمانی مراجعه نمایند وتا رسیدن به پزشک سعی درشستشوی معده با روش های معمول بشود و با خوراندن داروهای مقئی مانند (اپیکا ) ـ محلول اتر ـ آمونیاک ـ قهوه تند و گرم ـ انداختن ضماد خردل روی ساقهای پا ـ پاشویه اقدام شود .